گزارش برنامه صعودبه قله هزار کرمان

 

 

 

 

بنام خدا

 

گزارش برنامه

 

    گروه کوهنوردی پارس شمیران

 

 

نام برنامه  :  صعودبه قله هزار کرمان به ارتفاع  4500 متر                                                              

 

تاریخ اجرا: سه شنبه 89/1/10 الی جمعه 89/1/13

 

سرپرست برنامه: آقای محمدجواد نظری

 

نفرات شرکت کننده:

 

   آقایان : محمدجواد نظری ، حمید شریعتی (مهمان)

 

   نوع برنامه:کوهپیمایی                           

 

هزینه برنامه:

 

قطار تا كرمان و بالعكس                                  15000 تومان

 

قطار كرمان تا بم                                             1000 تومان

 

از كرمان تا راين ( و بالعكس )                             3000 تومان

 

از راين تا آبشار ( دربست )                       4 الي 5 هزار تومان

 

 

 

راه ها و امکانات دستیابی به منطقه:

 

استان کرمان – شهر کرمان - رایِن

 

لوازم مورد نیاز:

 

لوازم شب مانی ، عینک مناسب،کفش سنگین، طناب انفرادی، کارابین، کلاه طوفان، هدلمپ ، گتر ، پلار ، عینک طوفان ، کاپشن و شلوار گورتکس ،‌ مواد غذایی ، آب ، gps-کیف کمک های اولیه

 

نقاطGPS  مسیر:

 

قله هزار :

 

N 571618.00     E 293042.00        ارتفاع قله هزار 4512متر

 

موقعیت جغرافیایی:

 

کوهی است در استان کرمان که در بخش راین در جنوب اینشهرستان قرار دارد و بلندترین قله استان کرمان می‌باشد.  ارتفاع آن بااندازه گیری دقیق به ‌وسیله دستگاه جی پی اس 4512 متر برآورد شده است.

 

مرتفع ترین مناطق مسكونی ايران؛ روستاهای باب زنگی و اردیكان باارتفاع بيش از ۳۳۰۰متر در كوه هزار قرار دارند . در روستاي باب زنگی كه درجنوب غربی كوه هزار است ، چندین خانوار سكونت دارند و مردم روستا نذورات خودرا در بالای کوه ادا می كنند . روستای باب زنگی را در زنگی هم مینامند.

 

*توضیحات راجع به شهر راین در انتهای گزارش موجود است .

 

علت نام‌گذاري

 

كوه هزار، به دلیل داشتن هزار نوع گياه گوناگون ، هزار ناميده شدهاستو چهارمين كوه بزرگ ايران و مرتفع ترين قله جنوب كشور است . روستاهایدامنه كوه هزار ،با آب و هوايی دلپذير و آبشار راین كه در دل اين كوه قراردارد ، در فصل بهار و تابستانپذيرای مهمانان زیادی است . هزار با مساحت۹۰۰كيلومتر مربع ، سرچشمه رودخانه هایی چونهلیل‌رودوتهرودمی‌باشد.

 

بررسی توپوگرافی :

 

رشته كوه هاي مركزي ايران كه از چين خوردگي هاي آتشفشاني آذربايجان شروع شده و تا بلوچستان ادامه دارند ، ارتفاعات استان كرمان را نيز شامل مي شوند . استان كرمان محل تلاقي رشته كوه هاي مرتفع زاگرس مركزي و مناطق پست كويري است . كوه هزار با ارتفاع 4512 متر از سطح دريا ، عنوان مرتفع ترين نقطه استان و منطقه اي از دشت شهداد با ارتفاعي حدود زير 250 متر از سطح دريا ، گودترين نقطه استان را دارند.

 

بلند ترین قله ارتفاعات مرکزی ایران "هزار" که به تنهایی از کل قله های رشته کوه 1400 کیلومتری زاگرس (عظیم ترین و طولانی ترین رشته کوه ایران) بلندتر است و پس از دماوند (5671 متر) ، علم کوه (4850 متر) و سبلان (4811 متر) چهارمین قله ایران به حساب می آید .

 

منابع اطلاعاتی :

 

کتاب کوهنوردی در ایران نوشته علی مقیم

 

www.Rayen.ir

 

گزارش برنامه (    نویسنده گزارش : حمید شریعتی   تاریخ تنظیم :  89/1/15 )

 

روز اول

 

روز دهم فروردين 1389 با قطار ساعت 17عصر تهران به سمت كرمان حركت كرديم . حدود ساعت 8 صبح و بعد از 15 ساعت ، ‌در ايستگاه راه‌آهن كرمان در انتظار قطار محلي بم بوديم . بعد از حدود 2 ساعت در ايستگاه راين پياده شديم تا از آنجا به شهر راين و سپس به آبشار راين كه نقطه آغاز برنامه بود برويم . خوشبختانه به دليل تعطيلات نوروزي ، خودروهاي زيادي نسبت به ساير اوقات سال از جاده عبور مي‌كرد و يكي از آنها ما را تا آبشار رساند . پيشنهاد مي‌كنم براي رسيدن به منطقه آبشار راين در كرمان پياده شده و با آژانس به راين و سپس آبشار راين برويد ؛ چرا كه ممكن است در اوقات ديگر سال چنين شانسي نداشته باشيد و مجبور به پياده‌روي طولاني شويد كه علاوه بر خستگي مسافرت با قطار ، بيشتر از انرژي‌تان كاسته شود .

 

آبشار راين طبق GPSما در ارتفاع 2176 متري مي‌باشد . ساعت 30/11 صبح بعد از تعويض لباس و كفش‌ها حركت به سمت جان‌پناه هزار را آغاز كرديم . مبدأ حركت آبشار راين مي‌باشد . مسير صعود از ابتدا با پاكوب مشخص است ، و پس از طي حدود 15 – 10 دقيقه به دشتي وسيع مي‌رسيم كه از همانجا تا خود پناهگاه ، مسير حركت در خلاف جهت رودخانه و درست در كنار آن مي‌باشد . فقط گاهي با توجه به موقعيت ، رودخانه در سمت چپ قرار مي‌گرفت . در بيشتر مواقع در سمت راست قرار داشت . در تمام طول مسير تا جان‌پناه صداي آب جاري و سرچشمه آبشار راين به گوش مي‌رسيد .

 

انواع پوشش گياهي و بوي پونه كه از ابتداي ورود به دشت در ابتداي مسير به مشام مي‌رسيد ، روحيه بهتري به ما مي‌بخشيد و ناشناسي آن را ، از بين مي‌برد .

 

ابتداي مسير پس از گذر از دشتي وسيع ، از بين صخره‌هاي مرتفع و پيچ در پيچ ، به سمت جنوب غربي عبور كرديم . تقريباً در آخرين پيچ ، تابلويي از مسير غربي ما را به سمت جان‌پناه هدايت مي‌كرد و مسير شرقي نيز به سمت دره بزكش منتهي مي‌شد .

 

پس از حدود 30/1 ساعت راهپيمايي در كنار پناهگاه استراحت كرديم و نهار را صرف نموديم .

 

از جمله خطرات صعود به اين قله مخصوصاً در فصول گرم ، ‌وجود مارهاي سمي اين منطقه مي‌باشد كه قبل از رسيدن به جان‌پناه به همراه چهار نفر از بومي‌هاي منطقه ديديم .

 

پناهگاه در ارتفاع 3185 متري از سطح دريا قراردارد و دو اتاق ، يكي براي استراحت و ديگري به عنوان انبار و داراي قفل بود .

 

پس از 2 ساعت استراحت كامل در پناهگاه ، مسير را در ادامه درختان سرسبز بيد ( از مسير دره بيدي ) ادامه داديم و در انتها ، به سمت غرب به روي يال اصلي صعود كرديم . ديواره‌اي با شكافي بزرگ بر رویش ،‌ نشانه محل تغيير جهتمان بود . ضمن اينكه در تمام طول مسير ، پاكوب مشاهده مي‌شد . البته دو مسير طولاني‌تر ديگر يكي از يال شمالي و ديگري از نزديكي دره بزكش وجود دارد كه بيشتر براي صعودهاي تابستاني استفاده مي‌شوند. مسيرهاي جبهه جنوبي اين كوه برايمان ناشناخته بود و تنها پس از رسيدن به قله متوجه راحتي صعود از آنها شديم .

 

پس از رسيدن روي يال اصلي (شمال شرقي) و پيداكردن محلي مناسب ، براي چادر زدن توقف كرديم و تصميم گرفتيم طبق قرار قبلي ادامة صعود را به روز بعد بسپاريم . متأسفانه ، تيرك‌هاي چادر همراهمان نبود و مجبور شديم با دو باتوم و دو طناب انفرادي چادر را برپا كنيم.

 

از آنجا كه مدت زيادي از آخرين شب‌ماني‌مان در ارتفاع بالاي 3000 متري مي‌گذشت ، كمي با سردرد مواجه شديم و بلافاصله پس از برپاكردن چادر و نوشيدن چاي ، با وجود گرسنگي داخل كيسه خواب شديم و براي تأمين قوا استراحت نموديم . دستگاه GPSارتفاعي حدود 3650 متر را نشان مي‌داد . حدود ساعت 2 بامداد، پس از چهره زيباي آسمان پر ستاره ، تابش مهتاب چهره زيبايي بر منطقه حكمفرما كرده بود . از يك طرف (شمال) كوير خشك ، انگيزه صعود مي‌داد و از طرفي ديگر صخره‌هاي سر به فلك كشيده ، ما را به سوي خود مي‌كشاند .

 

روز دوم

 

حدود ساعت 45/4 صبح پس از صرف صبحانه در روشنايي مهتاب كه ديگر در پشت قله پنهان شده بود و هر بار پس از عبور از گرده‌هاي سنگي يال ، نيم‌نگاهي به ما مي‌انداخت ، صعود را آغاز كرديم .

 

دو بار استراحت كرديم. مسير كمي فني بود و شيب زيادي داشت . يك ساعت پس از حركت ، در يال سمت راست خود سنگ بزرگي را مشاهده ‌مي‌كرديم كه به «تاج‌خروس» معروف بود و يادماني از كوه‌نوردان فقيد منطقه در آنجا نصب شده بود . اين موضوع را در برگشت از قله و از روي كنجكاوي متوجه شديم . متأسفانه از آخرين باري كه 4 نفر بومي منطقه راين را ديديم ، ‌هيچ اثري از تيم يا گروه كوه‌نوردي خاصي نبود و فقط پس از بازگشت از قله يك نفر از كوه‌نوردان كرماني كه با كوه‌نوردي از بوشهر مسير صعود از يال شمالي را طي مي‌كردند ، ديديم . حدود ساعت 8:10 ، قبل از صعود به قله و در زين اسبي سمت شرقي آن (زين اسبي منتهي به قله داراي سنگ‌چين بزرگي مي‌باشد) كمي استراحت كرديم و تصميم گرفتيم 3 قله فرعي كه در سمت شرق اين كوه قرار داشت را صعود كنيم و سپس به قله اصلي يعني هزار برويم.

 

بالاخره بعد از 30/1 ساعت كوهپيمايي بر روي خط‌الرأس كوه هزار و تحمل بادي نسبتاً شديد (40 تا 50 كيلومتر در ساعت ؛ همانطور كه  پيش‌بيني‌ها خبر داده بودند) به قلّه 4512 متري «هزار» ، كم‌ثقل‌ترين نقطه ايران ( به دليل موقعيت جغرافيايي‌اش ) رسيديم .

 

ساعت 30/10 بعد از عكسبرداري و ثبت خاطرات به سمت پايين رهسپار شديم و از آنجا كه وقت كمي تا قطار ساعت 30/4 كرمان به تهران داشتيم با سرعت بيشتري حركت كرديم. ولي متأسفانه به دليل نبودن ماشين مسافتي از راه آبشار تا شهر راين را پياده آمديم كه باعث تأخير در رسيدنمان به ايستگاه شده و مجبور به بازگشت با اتوبوس از طريق ترمينال شديم

 

* توضیحات

 

استان كرمان كه همچون نگيني درخشان در دامن كوير آرميده است ، با داشتن مناطق تاريخي و تفريحي متنوع از قطب هاي مهم گردشگري كشور عزيزمان ، ايران محسوب مي شود.

 

شهرستانهاي كرمان ، انار، بافت ، بردسير ، بم ، جيرفت ،رابر، راور ، رفسنجان ، رودبار ، ریگان، زرند ، سيرجان ، شهربابك ، عنبر آباد، فهرج ، قلعه گنج، كهنوج ،كوهبنان و منوجان با مردمي خونگرم و مهمان نواز از توابع اين استان مي باشند.

 

شهر تاريخي ، با صفا و خوش آب و هواي راين در فاصله 100 كيلومتري جنوب كرمان و در مختصات جغرافيايي به طول 4408/57 درجه وعرض  5975/29  درجه ، بر دامنه مرتفع ترين كوه جنوب ايران،  كوه هزار با ارتفاع 4501 متر قرار دارد. در كتب تاريخي از راين با نامهاي رائين ، رايين ، روين ، روبين و رابن نيز نام برده شده است .

 

 بر اساس كتب تاريخي ، راين منطقه اي با قدمت و تمدن كهن ،  در زمان ساسانيان به واسطه قرار گرفتن در بزرگراه غرب به شرق و مسیر کرمان به جیرفت و بندرعباس ، موقعيتي مناسب داشته و يكي از مراكز دادوستد كالا و همچنين  بافت پارچه های ارزشمندی  بوده است كه در خراسان و مصر و عراق با رغبت خريده مي شدند. اين منطقه در گذشته يكي از مراكز ساخت صنايع دفاعي مانند شمشيرو تفنگ  نيز بوده است

 

 راين در يك نگاه :

 

تاريخي : ارگ راين با مساحتي بيش از 20000 متر مربع ( بزرگترين بناي خشتي ، بعد از ارگ بم )

 

 تفريحي: آبشار راين ، مناظر زيباي اطراف  آن و  چشمه سارهاي  كوه هزار

 

 زيارتي   : مرقد مطهر امامزاده هاي شيرخدا ،سلطان سيد علي و شاهزاده زيد

 

 زمین شناسی : بزرگترين دهانه آتشفشاني منطقه راين در نزديكي روستای قلعه حسنعلی

 

 ورزشي: صعود به قله هزار (بام جنوب ايران)

 

 معدنی :  معادن مرمر سبز ، صورتي و سفيد ، معادن سولفات سديم

 

 چشمه هاي آب معدني : در مسیر یکی از رودخانه های کوه هزار ، چشمه هاي آب معدنی  از دسته آب‌هاي كلروره سديك بي‌كربناتكلسيك سنگين و مشابه آب معدني اورياژ ايزر فرانسه وجود دارد . آب این چشمه ها خوراکی نیست اما گفته می شود برای درمان خارجی بیماری های راشیتیسم ، لنفاتیسم و رماتیسم موثر هستند.

 

 صنايع دستي : چاقو سازي ، قالیبافی

 

 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ورود به بخش کاربری